نگاه سوخته ات را کدامين آفتاب عاشق بود و کدامين بهار ثانيه های طراوت را نثار فرصت محدود ذهنت کرد که بی بهانه هجاهای قفل شده ی عشقی رو بخش کردی که قرنها در تدارک يک بهانه می سوخت.

/ 0 نظر / 4 بازدید